ΞΕΧΑΣΑ..

http://www.youtube.com/watch?v=VV0IL92zzsE

Προχωράς αργά. Σαν να κάνεις βόλτα.
Και σαν να ξεχνάς, του σταυρού σου το βάρος. Σαν να ξεχνάς, των άλλων το σταυρό.

Μα δεν ξεχνάς, το φτωχό σου σαρκίο και τα ολογυμνα, πληθωρικά σου θέλω. Που δεν σε βοηθούν,αν θελεις να λεγεσαι ανθρωπος
Στους δρομους της Καλκουτας που διαβαίνεις τα ολοφώτιστα άστρα κοιτάς και όχι δίπλα σου. Αυτά, και του παντελονιού σου την πελώρια στύση μακαρίζεις.

Στου άστεως την βουερή σαγήνη θέλεις να χαθείς και στις φιγούρες που ανασαλεύουν, μοναχοφοβικός, τρέμεις την ησυχία του δώματός σου.

Στο αυτί σου ο λυγερός, από την Αλεξάνδρεια νουθετεί, κι όσο μπορείς, την ζωή σου δεν την εξευτελίζεις.
Μα είναι γλυκιά η μέθη κι η παραφορά. Είναι γλυκό το πλέξιμο της ανθρώπινης τριχιάς. Είναι γλυκός ο στροβιλισμός της ανθρώπινης τροχιάς.

Κι ετσι ξεχνάς. Το τέλος σου ξεχνάς.
Τον σταυρό σου ξεχνάς.